Umowa kredytu konsumenckiego zawierana przez Internet

Konsumenci coraz częściej decydują się na zawarcie umowy kredytu lub pożyczki za pośrednictwem strony internetowej kredytodawcy bądź serwisu skupiającego oferty instytucji pożyczkowych, lub kredytowych. Rejestrując się na stronie internetowej, konsument wypełnia wniosek kredytowy, podając dane osobowe oraz kwotę pożyczki, jaką byłby zainteresowany.

W większości przypadków wymogiem rejestracji w serwisie internetowym jest wykonanie przelewu weryfikacyjnego, na przykład w wysokości 1 gr. W przypadku braku spłaty otrzymanej przez konsumenta pożyczki, kredytodawca dochodzi jej zwrotu w postępowaniu sądowym, swoje roszczenie uzasadniając dokonanym przez konsumenta przelewem weryfikacyjnym, traktowanym jako oświadczenie konsumenta o akceptacji warunków zawartej umowy kredytu lub pożyczki. Takie postępowanie nie zawsze jest jednak zgodne z prawem, o czym warto wiedzieć.

Umowa kredytu konsumenckiego zawierana przez Internet

Ustawa o kredycie konsumenckim (dalej jako „u.o.k.k.”), jasno i precyzyjnie reguluje kwestie związane z zawieraniem umów pożyczkowych. W myśl art. 29 ustawy o kredycie konsumenckim umowa o kredyt konsumencki powinna być zawarta w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę. W związku z ty, umowa pożyczki zawarta z podmiotem innym niż podmiot bankowy czy SKOK, powinna być zawarta w zwykłej formie pisemnej lub z wykorzystaniem bezpiecznego podpisu elektronicznego.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 29 ust. 2 u.o.k.k. kredytodawca lub pośrednik kredytowy jest zobowiązany niezwłocznie po zawarciu umowy doręczyć ją konsumentowi. Umowa lub jej załączniki powinna określać istotne dla konsumenta informacje wyczerpująco, w sposób wskazany w ustawie o kredycie konsumenckim. W art. 30 u.o.k.k. zawarto szczegółową listę informacji, które muszą być dostarczone konsumentowi w związku z zawieraną umową, w tym informacje dotyczące m.in. całkowitej kwoty kredytu; stopy oprocentowania kredytu; wysokości rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania oraz wysokości całkowitej kwoty do zapłaty, a także informację o innych kosztach, które konsument zobowiązany jest ponieść w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki, w szczególności informację o opłatach, prowizjach, marżach oraz kosztach usług dodatkowych.

Ponadto należy przytoczyć treść art. 39 ust. 3 ustawy o prawach konsumenta, zgodnie z którym przedsiębiorca jest obowiązany do przekazania konsumentowi informacji, utrwalonych na papierze lub innym trwałym nośniku dostępnym dla konsumenta, przed zawarciem umowy. Jeżeli umowa na życzenie konsumenta zostaje zawarta z zastosowaniem środka porozumiewania się na odległość (także w drodze elektronicznej przez Internet), przekazanie informacji w ww. formie powinno nastąpić niezwłocznie po jej zawarciu.

Warto zauważyć, że zapoznanie się przez konsumenta z udostępnioną wersją umowy lub przesłanie konsumentowi linka do umowy, nie może być kwalifikowane jako przekazanie ww. informacji na papierze lub innym trwałym nośniku dostępnym dla konsumenta.

W związku z powyższym, w razie zawarcia umowy kredytu konsumenckiego przez Internet, kredytodawca jest zobowiązany do niezwłocznego przesłania konsumentowi umowy pożyczki. Wysłanie na konto kredytodawcy przelewu w kwocie 0,01 zł nie może być traktowane za skuteczne i zgodne z przepisami prawa oświadczenie woli.

Naruszenie art. 39 ust. 1-3 ustawy o prawach konsumenta, tj. niedopełnienie obowiązków informacyjnych spoczywających na kredytodawcy wobec konsumenta skutkuje prawem konsumenta do odstąpienia od umowy w każdym czasie bez konieczności ponoszenia kosztów należnych przedsiębiorcy.

Jeżeli kredytodawca nie wywiąże się ze swoich obowiązków względem konsumenta, po odstąpieniu od umowy konsument może zwrócić kredytodawcy jedynie nominalną kwotę udzielonego kredytu (tj. sumę środków otrzymanych od kredytodawcy), bez odsetek i innych kosztów kredytu. Instytucja „konsumenckiego kredytu darmowego” opisana powyżej ma charakter sankcji wobec nieuczciwego kredytodawcy i ma za zadanie zdyscyplinowanie kredytodawców do rzetelnego i pełnego informowania konsumentów o najistotniejszych cechach umowy, a w przypadku niewywiązania się z tego obowiązku – pozbawienie ich przychodów z takich kredytów.

Na marginesie dodać można, iż oprócz sankcji zawartych w ustawie o prawach konsumenta, ustawodawca wprowadził również sankcję w kodeksie wykroczeń w art.139b stanowiącą, że kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa zawierając umowę z konsumentem, nie spełnia wymagań dotyczących udzielenia informacji lub wydania dokumentu, przewidzianych w przepisach ustawy o prawach konsumenta podlega karze grzywny.

Jak widać obowiązek informacyjny, ma służyć wyrównaniu dysproporcji pomiędzy uczestnikami rynku finansowego oraz zapewnieniu jak najszerszej ochrony konsumentowi, którego słabsza pozycja jest bardzo często wykorzystywana. Podstawowym środkiem ochronnym jest uprawnienie konsumenta do odstąpienia od umowy w razie zaniechania po stronie kredytodawcy, który w takim wypadku może ponieść poważne konsekwencje finansowe.

kredyt pożyczka darmowy